Gatunek południowy, który rozprzestrzenia się na północ Europy; pierwsze potwierdzone stwierdzenie w Polsce pochodzi z 2024 roku. Jest jasny, jednolicie żółtawobrązowy i lata do światła. Może być mylony z prusakiem, ale nie ma pasów na przedpleczu.
Długość
9–12 mm
Siedlisko
ogrody, zieleń miejska; jesienią czasem zalatuje do mieszkań
Ooteka duża, owalna, z ponad 30 podłużnymi żeberkami.
Lata do światła – jesienią zdarza się w mieszkaniach.
Podobne gatunki
E. pallidus (prawie identyczny); od prusaka różni się brakiem pasów na przedpleczu.
Rozmieszczenie
Pierwsze stwierdzenie w Polsce w 2024 r. (Pilawa, Nizina Mazowiecka), potwierdzone badaniem DNA. Stanowiska leżą często przy ruchliwych drogach – gatunek prawdopodobnie przemieszcza się z transportem. Rozszerza zasięg z południa Europy przez Szwajcarię, Niemcy i Czechy.
